என்னுடைய பெயர் சரண், வயது 19 முதலாமாண்டு இன்ஜினியரிங் படிக்கிறேன் என்னுடைய அக்கா பெயர் அணு வயது 19 என்னுடைய காலேஜில் முதலாமாண்டு வேறு டிபார்ட்மெண்டில் படிக்கிறாள். என்னடா அக்காவுக்கும் எனக்கும் ஒரே வயது என்று குழம்ப வேண்டாம். அக்கா என்றால் என்னை விட இரண்டு நிமிடம் பெரியவள் அவளோ தான்.
ஆம் நாங்கள் இருவரும் ஒரே மாதிரி இருக்கும் ஐடென்டிகள் டிவின்ஸ். நாங்கள் இருவரும் வெவ்வேறு பாலினம் என்றாலும் ஒரே மாதிரி உடை அணிந்தால் யார் யார் என்பது கண்டுபிடிப்பது கடினம். 8ம் வகுப்பு தேர்வில் என்னை போல் ஆள் மாறாட்டம் செய்து என்னை பாஸ் செய்ய வைத்தது கூட அக்கா தான். நாங்கள் ரெண்டு பேரும் அக்கா தம்பியும் தாண்டி ரொம்ப கிளோஸ் பிரண்ட்ஸ்.
அன்று தான் கல்லூரியின் இரண்டாமாண்டு தொடக்க நாள். இரண்டு மாத விடுமுறை கழிந்து பல்வேறு ஊர்களில் இருந்து மாணவர்கள் ஹாஸ்டலை நிரப்பி கொண்டு இருந்தனர். நானும் அக்காவும் அதே ஊர் என்பதால் வீட்டில் இருந்தே தினமும் காலேஜ் சென்று வருவோம்.
முதல் நாள் என்பதால் வழக்கத்தை விட சீக்கிரமாக காலேஜ் வந்துவிட்டோம். அப்போது தன்னுடைய ட்ரொலி பாகை இழுத்து கொண்டு நடந்து கொண்டு இருந்தாள் கௌரி. கௌரி, அக்காவின் கிளாஸ்மேட், கிளோஸ் ப்ரண்டு. ஊட்டியில் இருந்து வருபவள், இரண்டு மாதம் ஊட்டி கிளைமாட்டில் தங்கி பிரெஷ்ஷாக வந்து இருந்தாள்.
முதல் வருடத்தை விட அவளின் முன்பக்க அளவுகள் கொஞ்சம் பெரிதாக இருந்தது. அவள் மேல் எனக்கு ஒரு கண் இருந்தது, அவளை நான் அப்படி பார்ப்பது அவளுக்கு தெரியும் இருந்தாலும் ஹாய் ஹலோ தவிர என்னிடம் அதிகம் பேசமாட்டாள்.
எங்களை (அக்காவை) பார்த்து கைஅசைத்தாள்.
“ஹாய் கௌரி இப்போ தான் வர்றியா” என்று அக்கா ஓடி சென்று கைகோர்த்து கொண்டாள்.
“ஆமா அனு, ஹொவ் இஸ் ஹாலிடேஸ்” அக்காவிடம் சொல்லிவிட்டு என்னை பார்த்து சிரித்தாள்.
“பாகை கொடு கௌரி” நான் எடுத்து வரேன் என்று நான் பாகை இழுத்து வர அவர்கள் இருவரும் என் காதில் விழாத வண்ணம் குசுகுசுவென்று பேசிக்கொண்டு வந்தனர்.
ஹாஸ்டல் ப்ளாக் அருகே வந்ததும் அக்கா என்னை பார்த்து “சரண் நீ போடா, நான் ஹாஸ்டல் ரூமுக்கு போயிட்டு வரேன்” என்று அக்கா கழண்டு கொள்ள நான் மட்டும் எலெக்ட்ரோனிக்ஸ் டிபார்ட்மென்ட் நோக்கி நடந்து கொண்டு இருந்த போது பொத்தென என் குண்டிய யாரோ தட்டினார். பின்னாடி திரும்பி பார்த்த போது கம்ப்யூட்டர் டிபார்ட்மென்ட் சீனியர் பெண்கள் இருவர் நின்று கொண்டு இருந்தனர்.
“சாரி பின்னாடி இருந்து பார்க்க அடையாளமே தெரில நான் அனுன்னு நினைச்சேன்” என்றாள்.
ஓகே என்று சொல்லிவிட்டு நடந்தேன்.
“இவன் யாருகிட்ட வாங்குறான்னு தெரில அவளே மாதிரியே சூத்தை வளத்து வச்சி இருக்கான் பாரு”
“வேற யாரு இவன் கூடவே சுத்திட்டு இருப்பானே அவனாத்தான் இருக்கும்”
“அவன் பேரு என்னடி… ஆஆங் கார்த்திக்”
“அவன் ஜிம் பாடிக்கு எந்த பொண்ணு வேணும்னா படுப்பாளே, அவன் ஏண்டி”
“ஜிம் எல்லாம் போனா கே ஆயிடுவாங்கலாம்டி நெட்ல படிச்சேன்” என்று ஏதேதோ சம்மந்தம் இல்லாமல் பேசிக்கொண்டு இருந்தனர். அவர்கள் சொன்னதில் உள்ளே ஒரே உண்மை கார்த்தி பற்றி மட்டும் தான். தினமும் ஜிம் சென்று முறுக்கான உடல்வாகை வைத்து இருந்தான் அவன்.
கம்பீரமான 6 அடி உயரம். ஜூனியர், சீனியர் மாணவிகள் மட்டும் இல்லாமல் லெக்சரர்களே அவனை சைட் அடித்தனர். என்னுடைய க்ளாஸ் ரூமை தேடி பிடித்து ஒரு வழியாக உக்கார்ந்தேன். முதல் வருடம் போல் இல்லாமல் அத்தனையும் எலெக்ட்ரோனிக்ஸ் பாடம் அதிலும் ஒரு பாடத்திற்கு தயாளன் சார் என்றவுடன் அனைவருக்கும் பேயாட்டம் ஆடியது.
தயாளன் சார் ரொம்பவே கண்டிப்பானவர், பைனல் இயர் பசங்க கூட அவரை பார்த்து பயப்படுவர். எலெக்ட்ரோனிக்ஸ் டிபார்ட்மென்டின் HOD மட்டும் இல்லை மிச்ச டிபார்ட்மென்ட் HOD கூட இவரிடம் எதிரித்து பேச மாட்டார். அந்த அளவுக்கு காலேஜ் அவருக்கு நடுங்கியது. ஒரு தியரி, ஒரு பிராக்டிகல் வேறு இருந்ததால் முதல் நாளே எல்லாரும் அப்செட் ஆகி இருந்தனர்.
“என்னடா மிலிட்டரி (தயாளன் சாரின் இன்னொரு பேரு) உங்களுக்கு வர்றாரா?” அனு காலெஜ் முடித்து போகும் போது கேட்டாள்.
“ஆமா ஒரு தியரி, ஒரு பிராக்டிகல்”
“ஹாஹா என்ஜாய்” கிண்டலாக சிரித்தாள்.
“ரொம்ப கேலி பண்ணாதே, கம்ப்யுட்டர் சயன்ஸ் டிபார்ட்மெண்டிற்கும் ரெண்டு மூணு எலெக்ட்ரோனிக்ஸ் பேப்பர் இருக்கு”
“மிலிட்டரி வந்தா பார்த்துக்கலாம்” என்று அக்கா கேலியாக சொன்னாள்.
அந்த செமெஸ்டர் சூடு பிடிக்க தொடங்கி இருந்த நேரத்தில் முந்தைய செமெஸ்டர் முடிவுகள் வந்தன. நான் கார்த்திக் எல்லாம் ஆல் கிளியர் செய்து இருந்தோம். அக்காவும் கௌரியும் யூனிவெர்சிட்டு அளவில் ரேங்க் வாங்கி இருந்தனர்.
ரிசல்ட் வந்த நாளன்று கடைசி 3 பீரியட் மிலிட்டரியின் லேப் இருந்தது, அதை முடித்துவிட்டு “கார்த்தி நான் முடிச்சிட்டேன், காபி குடிக்க போலாமா” என்றேன்.
“நீ போய் எனக்கும் வாங்கி வை, நான் பின்னாடியே வரேன்” என்றான்.
கருத்து எழுதுங்கள்