வணக்கம் அனைவருக்கும்! புதிதாக படிக்கும் வாசகர்கள் அனைவரும் கடந்து நான்கு பகுதிகளை படித்துவிட்டு வரும்படி வேண்டுகிறேன். இதுவரை இக்கதைக்கு ஆதரவு தந்த நல்நெஞ்சங்கள் அனைத்துக்கும் எனது மனமார்ந்த நன்றிகள்! தொடர்ந்து தங்கள் ஆதரவை தாருங்கள். கதைக்குள் புகுவோம்.
படியில் வைத்து கவிதாவை அனுபவித்ததும் அவளை தூக்கிக் கொண்டு மாடியில் இருந்த கட்டிலில் போட்டேன். எங்கள் இருவரின் ஆடைகள் மற்றும் அவள் எடுத்து வந்திருந்த உணவையும் கொண்டு வந்து வைத்து விட்டு அவள் அருகில் சென்று படுத்தேன். தூக்க அசதியில் கவிதா என் மீது அவள் கையை போட, இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் இறுக்கமாக அணைத்துக் கொண்டு படுத்திருந்தோம்.
அவள் மூச்சுக் காற்று என் முகத்தில் பட, அவள் மேனி என் மேனியோடு பின்னிப் பிணைந்து எனை சூடேற்றியது. அந்த மழைக் குளிருக்கு அவளது உடல் சூடு சற்று கதகதப்பை கொடுக்க, நானும் கண்ணுறங்கிப் போனேன். சில நிமிடங்கள் கழித்து கவிதா என்னை உலுக்குவதை போல் இருக்க, கண் விழித்தேன்.
“அஜய் எழுந்திரு!” கவிதா கூற, நான் அவள் முகத்தை கண் இமைக்காமல் பார்த்தேன். எனதுடல் அவள் உடல் மீது கிடக்க, இருவரின் கைகளும் கால்களும் பின்னி இருந்தது. அவளது அங்கங்களை கண்டதும் மீண்டும் என் உடல் முறுக்கேறியது. பொறுமையாக அவள் முலையை பற்றி பிசைந்து கொண்டே, அவள் இதழில் என் இதழை அழுத்தினேன்.
பட்டென்று என் கன்னத்தில் அடித்தாள் கவிதா. நான் ஒன்றும் புரியாமல் விழிக்க, “இப்ப தான கீழ அந்த அடி அடிச்ச, போதாதா?! எனக்கு ஒடம்பெல்லாம் வலிக்குது! புரிஞ்சுக்க!!” கவிதா கோபமாய் கூறினாள். நான் என் முகத்தை உம்மென்று வைத்துக் கொள்ள, எனை பார்த்தவள் என் கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள்.
“அடிச்சதுக்கு சாரி!!!” கவிதா என் முகத்தை வருடிக் கொண்டே கூற, நான் அவளை அழுத்தமாக பார்த்தேன். என் பார்வையின் அர்த்தம் புரிந்துக் கொண்ட கவிதா, பொறுமையாக என் இதழில் தன் இதழ் பதித்தாள். சிறிது நேரம் இருவரும் முத்தமிட்டோம். பிறகு நான் பொறுமையாக எங்கள் முத்தத்தை உடைத்தேன்.
“ரொம்ப வலிக்குதா உடம்பு??” நான் கேட்க, “ம்ம்ம்!!” என்று பதில் அளித்தாள் கவிதா. “உன்ன அந்த சேலையில பாத்ததும் என்னால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல! சாரி டி!!” நான் கூற, “ஹ்ம்ம் பண்றதெல்லாம் பண்ணிட்டு, இப்ப என்ன சாரி?!” கவிதா செல்லமாய் சிணுங்கினாள்.
“ஹேய், அதான் சாரி சொல்றேன்ல?! கொஞ்சம் சிரியேன்?!” நான் அவள் முகத்தை வருடிக் கொண்டே கேட்க, எனைக் கண்டு சிரித்தவள், “சரி இப்ப தள்ளு! எனக்கு பயங்கரமா பசிக்குது!!” கூறினாள் கவிதா. “நீ இரு, நானே கொண்டு வரேன்!” நான் கூறிவிட்டு முதலில் அவளது ஈர ஆடைகளை அவளிடம் நீட்டினேன்.
பிறகு அல்மராவில் இருந்து எனது துணியை எடுத்து போட்டுக் கொண்டு திரும்ப, கவிதா இன்னமும் அப்படியே அமர்ந்திருந்தாள். நான் என்ன என்பது போல் பார்க்க, “ஹ்ம்ம் நீ ஜம்முனு உள்ளருந்து வேற துணிய போட்டுக் கிட்ட?! கொஞ்சமாச்சு என்ன பத்தி யோசிச்சியா?? என் துணி எல்லாம் ஈரம்! இப்ப நா என்ன போடுறதாம்?!” செல்லமாக கோபித்துக் கொண்டாள் கவிதா.
“அதையே போடு! நீதான் செம்ம ஹாட்டா இருக்கியே?! உன் உடம்புல போட்டாலே ஆட்டோமேட்டிக்கா காய்ந்திரும்! உண்மைலியே நீ செம்ம ஹாட் டி!!” நான் சிரித்துக் கொண்டே கூறிவிட்டு அவள் எடுத்து வந்திருந்த ஹாட்பாக்ஸை அவளிடம் கொடுத்தேன். “வேல ஆகுற வரைக்கும் அக்கா அக்கான்னுட்டு, இப்ப ஹாட் டி யா?! சரிதான்!!” கவிதா கூறிவிட்டு சிரித்தாள்.
அவளது ஆடைகள் நனைந்து இருந்ததால், நான் என் அம்மாவின் ஆடைகளை அவளுக்கு கொடுத்தேன். அது மிகவும் லூசாக இருக்கவோ, கவிதா வெறும் பாவாடையை மட்டும் தன் மார்பு காம்பு வரை மறைக்கும் வண்ணம் கட்டிக் கொண்டாள். அவளை அப்படிக் கண்டதும் நான் மீண்டும் உஷ்ணம் அடைந்தேன். பிறகு இருவரும் அந்த உணவினை ஒன்றாக அமர்ந்து உண்டோம்.
“சரி….. எங்க உன் புருஷன், பசங்கள்ளாம்?!” நான் வினவ, “பரவால்லயே, எனக்கு பசங்க இருக்காங்கன்றது எல்லாம் உனக்கு ஞாபகம் இருக்கா?? பசங்களும், அவரும் ஊருக்கு போயிருக்காங்க, ஒரு ஃபங்ஷன்க்கு! நைட்டு வரணும். பட் மழையாள அடுத்த மூணு நாள் ஊர்ல தான்!” கவிதா கூறினாள்.
“ஹ்ம்ம்! அப்ப மூணு நாள் ஜாலி தான்!” நான் குதர்க்கமாய் கூற, “அத நெனச்சா தான் பயமா இருக்கு! நீ வேற சரியான அவசரக்காரனா இருக்க! ஈவ்னிங் வீட்ல எவ்வளவு வேல தெரியுமா?! மூணு பேரையும் ரெடி பண்ணி அனுப்பி, உனக்கு சமைச்சு, நானும் ரெடியாகி நொந்து நூடுல்ஸாகி வந்தா, நீ கொஞ்சம் கூட கருண காட்டாம போட்டு அந்த அடி அடிக்கிற!
அதெப்படி டா இந்த விஷயத்துல எல்லா ஆம்பலயும் ஒரே மாதிரி இருக்கீங்க?! அவளுக்கு வலிக்குமா வலிக்காதா?! தாங்குவாளா மாட்டாளா?! இது எதப்பத்தியும் கவல இல்ல! போட்டு பொறட்டி எடுத்துருவீங்க!! உன்ன நா அப்படி எதிர் பாக்கல” கவிதா மொத்தமாய் கொட்டிவிட்டு என்னை பாவமாக பார்த்தாள்.
நான் புன்முறுவலோடு, “நா தான் சொன்னேன்ல, உன்ன அந்த ட்ரெஸ்ல பாத்ததும் என்னால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல! இவளோ சொல்றல, அப்ப ஏன் அந்த மாதிரி கும்முன்னு வந்த?! நீங்களே பசங்கள தூண்டி விட்டு, நல்லா என்ஜாய் பண்ணிட்டு, கடைசில பசங்க மேலயே பழி வேற போடுறீங்க!!!! எல்லாம் நேரம்!” என் தரப்பு நியாயத்தை கூறினேன்.
“ஆமா, நாங்க அப்படியே ஃபுல்லா போர்திட்டு வந்தா மட்டும் நீங்க சும்மா விட்டுடுவீங்க பாரு?!” கவிதாவின் கேள்விக்கு என்னால் பதில் கூற முடியவில்லை. அவளது கேள்வி மிகவும் உண்மையானது! நியாயமானது!! நான் பதில் கூறாமல் அமைதியாக உண்ண, எனை பார்த்து நமுட்டாக சிரித்தாள் கவிதா.
நான் எதுவும் பேசாமல் சாப்பிட, “பட் சூப்பரா இருந்தது டா!!” கவிதா வெட்கத்தோடு கூறினாள். நான் அவளை காண, கவிதா தொடர்ந்தாள். “என் புருஷன் என்ன எத்தனையோ வாட்டி செஞ்சிருக்காரு, ஆனா இந்த மாதிரி ஒரு வாட்டி கூட செஞ்சதில்ல! அதுவும் படிக்கட்டுல உக்கார வெச்சு பண்ணது…..” கவிதா வெட்கத்தில் தலை குனிய, நான் சற்று பெருமையாக உணர்ந்தேன்.
இருவரும் உணவை முடித்துக் கொண்டு கட்டிலில் ஒருவரை ஒருவர் அணைத்தபடி அமர்ந்து இருந்தோம். “ஹ்ம்ம்!! ஆரம்பிக்கலாமா?!” கவிதா என் மார்பை வருடிக் கொண்டே கேட்டாள். எனக்கு நடந்தவை முழுக்க கனவைப் போல் இருந்தது. இத்தனை நாட்கள் எனக்கு வெறும் எட்டாக்கனியாக இருந்த கவிதா, இன்று என்னோடு ஒரே கட்டிலில் கொஞ்சிக் கொண்டிருக்கிறாள். ஆச்சரியமாகத் தான் இருந்தது.
எனது யோசனையை பார்த்த கவிதா, என்ன என்பது போல் பார்க்க, “எதுக்கு நீ இன்னைக்கு ஃபங்க்ஷனுக்கு போகல?!” நான் மென்மையாக கேட்டேன். என் முகம் நோக்கி சிரித்தவள், “இதென்ன கேள்வி?! உன் கூட இருக்கணும்னு தான்!!!” செல்லமாக கூறினாள். “என்ன அவ்ளோ பிடிக்குமா?!” நான் கேட்க, கவிதா பதில் கூறாமல் என்னை அமைதியாக பார்த்தாள்.
“உண்மைய சொல்லு கவிதா!!!!!” நான் அவள் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு கேட்க, சிறிது மௌனத்திற்கு பிறகு பேச துவங்கினாள் கவிதா. “உண்மைய சொல்லனும்னா….. என் புருஷன்து விட உந்து சின்னது தான்! அவர் அளவுக்கு நீ வேகமாகவும் பண்ணல! ஆனாலும்….. உன் அளவுக்கு அவர் என்னோட ஒடம்ப ரசிக்கல! வருவாரு, போட்டு அடி அடின்னு அடிச்சுட்டு படுத்துடுவாரு!
கருத்து எழுதுங்கள்