எங்கள் வீட்டில் மொத்தம் நான்கு நபர்கள். நான். அப்பா. அம்மா. என் தங்கச்சி(கயல்விழி). இதில் எனக்கும் என் தங்கச்சிக்கும் ஏற்பட்ட காதலைத்தான் உங்களுடன் பகிர்ந்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். எனக்கும் கயலுக்கும் 1/2 மணி நேர வயது வித்தியாசம்தான். ஆம் நாங்கள் இரட்டையர்கள்.
இருவரும் ஒரே பள்ளி. கல்லூரி என மகிழ்சியாக வாழ்க்கை நகர்ந்தது. அவள் கல்லூரியில் மாற்று மதம் ஒருவரை காதலித்து திருமணம் செய்யவே எங்கள் குடும்பம் அவமானத்தால் நிலைகுலைந்தது போனது. இந்த நிலையில் எனது தந்தை உடல்நிலை சரிஇல்லாமல் பேக வருமானம் இன்றி குடும்பம் பொருளாதரத்தில் பின் தாங்கியது. பிறகு நான் வேலைத்தேடி சென்னைக்கு செல்ல. 15 ஆயிரம் ஊதியத்தில் ஒரு வேலை கிடைத்தது.
வாழ்க்கை டேக் அப் ஆக இருந்த நேரத்தில் என் ஏழு வருட காதலி வெல் செட்டுல்டு பேமிலி பெண் கேட்டு வர எனக்கு டேக்கா கொடுத்து பறந்தாள். விரக்தியில் மனம் குமுர வெடித்து சிதரும் அழுகையை அடக்கி கொண்டு தாம்பரத்திலிருந்து மெரினா கடற்க்கரைக்கு பஸ் ஏறினேன். பேருந்து நிறைந்த்து வழிந்தது.
அது ஒரு வெள்ளிகிழமை. பள்ளி கல்லூரி மாணவர்களின் இரைச்சலுடன் நடத்துனரின் விசில் சத்தமும் இணைய. என்னுளே மயாணஅமைதி நிலவியது. என் இதய துடிப்போ பேருந்து இஞ்சினைப்போல் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. பேருந்து கிண்டியை தாண்டிச் செல்ல நான் எனது கடைசி நிமிடங்களை எண்ணி கொண்டிருந்தேன்.
திடிரென்று பேருந்தில் ஒரு பெண். 45 வயது மதிக்கத்தக்க ஒருவரை காலனியால் அடித்து. உன் மகளிடம் சென்று உரசுடா தேவிடியா பயலே ஏன்று வசை சொற்களுடன் அடித்துக்கொண்டே பேருந்திலிருந்து கீழே இறக்கி விட்டு காலனியை அவன் முகத்தில் வீசிஎரிந்து பெரும் கோபத்துடன் படி ஏறினாள்.
அவளது பார்வை என் கண்களை கடந்து செல்ல. ஏதோ ஞாபகம் வந்தவளாய் மீண்டும் என் கண்களை நோக்கி அவளது பெரிய மார்பகங்கள் ஏரிஇறங்க சிறிய புன்முறுவல் செய்தாள். ஆம் அவள் தான். அவளேதான். இப்போது நான் இருக்கும் நிலைமைக்கு 50 சதவீத சொந்தக்காரி.
பேருந்து நிறுத்தத்திற்க்கு நடத்துனர் விசில் அடிக்க. யாரோ ஒருவரிடமிருந்த 7மாதக் கை குழந்தையை வாங்கி அவளது பிஞ்சு இடுப்பில் வைத்துக்கொண்டு என்னை நெருங்கினால். பேருந்து நிற்க்க வேகமாக இறங்கி ப்ளாட்ஃபாமில் நடந்தேன்.
அவளும் வேகமாக கைக்குழந்தையுடன் இறங்கி ஓடி வந்து என் கையை பிடித்துக்கொண்டால். மூச்சிறைக்க. “லவ் பண்ணி புடிச்சவன கல்யாணம் பண்ணதாலையாட என் மேல உங்களுக்கு இவ்வளவு கோபம். தங்கச்சி கைகுழந்தையோட இருக்காளே. நல்லா இருக்கியானு ஒரு வார்த்தை கேக்க கூடாதாடா.
ஆறு மாசமோ ஒரு வருசமோ. அதுக்கு பிறகு எல்லாரும் ஒன்னு செருவோம்ற நம்பிக்கைலதான்ட கல்யாணம் பன்னே. காலம் முழுவதும் ஒதுக்கி வைப்பிங்கனு தெரிஞ்சிருந்தா. நீங்க காட்ரவனையே கல்யாணம் பண்ணிருப்பேன்டா. என்று ப்ளாட்ஃபாமில் என் கையை பிடித்துக் கொண்டு அழுதவளை உதறிவிட்டுச் சென்றேன். சிறிது தூரம் சென்று திரும்பிப் பார்க்க அவள் அங்கேயே அழுது கொண்டிருந்தால்.
மீண்டும் சென்று. அவளிடமிருந்த குழந்தையை தூக்கிகொண்டேன். என் கையை நீட்ட அவள் பிடித்துக் கொண்டு மேலே எழுந்தால். “பக்கத்தில் தான் என் வீடு இருக்கின்றது. வா போகலாம்” என. என் கையை பிடித்துக்கொண்டு நடந்தால். வேண்டா வெறுப்பாக அவளுடன் நடக்க வீட்டிற்கு வந்து சேர்ந்தோம்.
குழந்தையை தொட்டிலில் தூங்க போட்டு விட்டு இருவரும் கதைக்க. மனதில் இருந்த பாரம் இறங்கி சாதாரண நிலைக்கு வந்தோம். அவள் கணவன் ஆறு மாதத்திற்க்கு முன்பு பதவி உயர்வு பெற்று யூகே சென்றுள்ளார் என்றும்.
வீட்டில் அவள் மட்டுமே உள்ளதால் என்னையும் அவளுடன் இருக்க கூறி கட்டாயப்படுத்தவே வேறுவழியின்றி சம்மதித்தேன். இரவு சாப்பிட்டு விட்டு தூங்க மறுநாள் என் பழைய ரூமை வெகெட் பண்ணிவிட்டு வீட்டிற்க்கு திங்சை கொண்டு வந்து சேர்த்தேன்.
சமையல் செய்து கொண்டிருந்தவள் ஹால்-க்கு வந்து. அதையேல்லாம் நான் எடுத்து ரூம்மில் வைக்கின்றேன். குளித்து விட்டு வாடா சாப்பிடலாம் என்றால். நானும் குளிக்க பாத்ரூம் செல்ல. அங்கு அவளது உள்பாவடையும். இன்னரும் பாத்ரூம் ஆங்கரில் தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. நீ குளிக்களையாடீ என நான் கேட்க. நீ குளித்து விட்டு வாடா பிறகு நான் குளிக்கிறேன் என்றால்.
“உன் அழுக்கு துணிகளை பக்கெட்டில் வைத்துவிட்டு வாடா நான் துவைக்கிறேன்” என்றால். நான் குளித்து விட்டு என் அழுக்கு துணிகளை பக்கெட்டில் ஊறவைத்து விட்டு டவலுடன் வேளியே வந்தேன்.
“வெய்ட் பன்னுடா குளித்து விட்டு வருகிறேன். ஒன்னா சாப்பிடலாம்” என கூறி ஒரு டவலை எடுத்துக்கொண்டு நைட்டியுடன் பாத்ரூம் சென்றாள்.
ஹாலில் இருந்த சோஃபாவில் அமர்ந்து டீவீ யை ஆன் செய்து பார்த்துக்கொண்டிருக்க 1/2 மணி நேர குளியலுக்கு பிறகு கோவில் நடை திறப்பு போல் மேதுவாக பாத்ரூம் கதவு திறக்க எனது கண் என்னை அறியாமல் அவளை நோக்கியது.
அதுவரையிலும் என்னுள்ளே இருந்த தங்கச்சி சென்டிமேன்டை ஒரே பாந்தில் இல்லை இல்லை அவளது இரண்டு பந்துகளினால் கிளின் போல்ட் ஆக செய்தால். அவளது பால் நிறைந்த இரண்டு மார்பகங்களையும் மறைக்கத் திணறியது அவளது டவள்.
அவளது மார்பகத்தின் மேல் சதை டவளின் அழுத்தத்தினால் மேலே பிதுங்கி வர வின்டேஸ் 7ல் வரும் வால்பேப்பர் மலையைப்போல் காட்சியளித்தது. அவள் என்னை கடந்து செல்ல பின்னழகையும் பின்னாங்கால் ஆழகையும் காண எது சிறந்தது என சாலமன் பாப்பையாவை அழைத்துச் பட்டிமன்றம் வைத்து முடிவு சொல்லும் நிலைக்கு அழகு சேர்த்தது.
அவள் பேட்ரூமிற்க்குள் நுழைந்து கதவைத் தள்ளி எனது கற்பனைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தால். தாழ் செய்யப்படாததால் அவள் ரூம் கதவை எங்கிருந்தோ வந்த மேல்லியக் காற்று திறக்க. நைட்டியை தலை வழியாகக் உடுத்திக் டவலைக் கால் வழியாக உருவ. மீண்டும் அவளது கணுகால்களை காணும் பாக்கியம் பெற்றேன்.
பின்னர் இருவரும் இணைந்து சாப்பிட்டுவிட்டு. சோஃபாவில் அமர அவளின் குழந்தை பசியால் அழ. குழந்தைக்கு பால் கொடுக்க என்னை தூக்கி வர உத்தரவிட்டால். நான் சென்று குழந்தையை தூக்கிவர எண்ணுளே ஒரு மிருகம் விழித்துக் கொண்டு கொண்டாட்டம் போட்டது. கட்டுத்தரியும் இல்லாத கால்கட்டும் இல்லாத அந்த மிருகம் பசியால் வேங்கை மகனை போல் காத்து கொண்டு இருந்ததும்.
குழந்தையை தூக்கிக் கொண்டு வந்து அவளது மடியில் கிடத்தி. எழும்போழுது எனது சோல்டரால் அவளது முலைகளின் மீது இடித்து அவளருகில் நெருங்கி அமர்ந்தேன். வானம் பெரும் இடியுடன் தூரல் போட்டது.
குழந்தைக்கு பால் கொடுக்க அவளது நைட்டியின் மேல்ஜிப்பை திறந்து.
கருத்து எழுதுங்கள்